حافظ علّامه ابوبكر احمد بن عمرو بن عبدالخالق بصرى نگارنده مسند كبير و كتاب معلل . او از افرادى چون هدبة بن خالد ، عبدالاعلى بن حماد ، حسن بن على بن راشد ، عبداللَّه بن معاويه جمحى ، محمّد بن يحيى بن فياض زمانى و هم‌طبقه‌هاى آنان حديث شنيده است . راويانى چون عبدالباقى بن قانع ، محمّد بن عباس نجيح ، ابوبكر ختلى ، عبداللَّه بن حسن ، ابوالشيخ و افراد كثيرى از او حديث نقل كرده‌اند . وى در پايان زندگى خويش به شهر اصفهان ، شام و نواحى ديگر مهاجرت كرد تا علم و دانش خود را پخش نمايد . دارقطنى شرح حال او را نوشته و پس از تمجيد او مىگويد : بزّار فرد مورد اعتمادى است كه گاهى خطا مىنمايد و به حافظه خود تكيه مىنمايد . « 1 » 4 . ابن عدى و نگاهى به شرح حال او از دانشمندان ديگرى كه حديث « النجوم » را آورده حافظ ابواحمد عبداللَّه بن عدى معروف به ابن قطّان است . او در كتاب الكامل - كه درباره راويان ضعيف و كسانى كه مورد خدشه و قدح واقع شده‌اند

--> ( 1 ) . براى آگاهى بيشتر از شرح حال او ر . ك : تاريخ بغداد : 4 / 334 ، تذكرة الحفاظ : 2 / 228 ، شذرات الذهب : 2 / 209 ، تاريخ اصفهان : 1 / 104 ، ميزان الاعتدال : 1 / 59 ، العبر : 2 / 92